دخترم نیکا :يکي يه دونه،عزیز دردونه

نگراني و سختي هاي تربيت بچه ها

mynika — Thu, 10 Jul 2008 14:36:18 GMT

امروز جايي بودم که يه نفر در حضور من داشت در مورد يه نفر ديگه حرف ميزد ، ميگفت : فلان خانونم يه موقعي آدم خيلي خوبي بود ، خيلي صميمي و دوست داشتني بود ، اما الان چند ساليه که خيلي عصبي شده ، مطمئنم که به بيماري افسردگي مبتلا شده

گفتم چرا ؟

گفت باورت نميشه ، نميذاره شوهرش فوتبال نگاه کنه ، نميذاره بچه هاش نفس بکشن ، نميذاره بچه هاش با پسر عمه و پسر عمو و پسر خاله هاشون رفت و آمد کنه ، بچه ها همش بايد درس بخونن ، بچه ها حتي تابستونا بايد به کلاسهاي مختلف برن ، ما يه جلسه خونوادگي ترتيب داديم و بهش گفتيم اينقدر اينارو اذيت نکن !

من با تعجب گفتم اصلا نمي فهمم ، اون داره آسايش خودشو از بين ميبره بخاطر بچه هاش ، حتي خودشو با شوهرش درگير ميکنه براي اينکه بچه هاش به درسشون برسن ، اونوقت شما جلسه خونوادگي ترتيب دادين براي اينکه بهش بگين چطوري بچه هاشو بدبخت کنه ؟

البته ناگفته نمونه که ايشون مثلا به در ميگفت که ديوار بشنوه ، و من مثلا به نيکا کمتر سخت گيري کنم ، ولي خوشبختانه من گوشم بدهکار اين حرفها نيست ، تصميم گرفته ام در تربيت نيکا به دلسوزيهاي بيمورد ديگران اصلا گوش نکنم.

يادمه وقتي بچه بودم ، مخفيانه شنيدم که يکي از بستگان با پدرم در مورد تربيت من و برادر کوچکترم صحبت ميکرد و ميگفت اينقدر سخت نگير ، بچه خودش بزرگ ميشه ، تو با اين سخت گيري ها ، داري بچه هاتو اذيت ميکني ، مصلحت بچه هات اين نيست .

و پدرم خيلي جالب جوابشو داد ، بهش گفت فکر ميکني من دوست ندارم مثل تو با دوستاي زمان جووني برم شکار ؟ فکر ميکني من دوست ندارم با همکارام هر جمعه برم يه جا ؟ فکر ميکني من بدم مياد به ماموريت برم و از هزارجور امکانات و حق ماموريت استفاده کنم ؟ فکر ميکني من از ( اون موقع ماهواره نبود ) داشتن ويدئو بدم مياد ؟ نه ، منم احتمالا مثل تو يه آدم نرمال هستم که دلم خيلي چيزا ميخواد ، ولي از بيشتر اونا چشم پوشي ميکنم بخاطر بچه هام ، حالا تو فکر ميکني کسي که تا اين حد از خودش ميگذره براي بچه هاش ، ممکنه مصلحت اونارو تشخيص نده ؟

طرف کم آورد !

البته مسلما مثل هزاران بچه ديگري که وقتي پدرشون بهشون سختگيري ميکنه ، پدرشونو محکوم ميکنن ، من هم وقتي بچه بودم پدرمو به سختگيري هاي بيجا متهم ميکردم ، ولي مهم اينه که الان حاضرم دستاشو ببوسم.

مثلا وقتي 10 سال داشتم ، کلاس اول راهنمايي بودم . پدرم براي مدرسه رفتنم مسيري تعيين کرده بود و به من گفته بود که بايد هميشه از اون مسير به مدرسه رفت و آمد کنم تا اگه مشکلي برام پيش اومد ، بتونه پيدام کنه ، من هم چون ميدونستم پدرم شوخي نداره ازش تبعيت ميکردم.

يا اينکه وقتي 15 سال داشتم و کلاس سوم دبيرستان بودم ، پدرم اجازه نميداد بعد از تاريکي هوا از کوچه خودمون خارج بشم .

يادمه که هيچ وقت در منزلمون ويدئو نداشتيم با وجود اينکه پدرم اصلا حزب اللهي يا مذهبي متعصب نبود ، دليلش براي نداشتن ويدئو ، فقط تربيت ما بود.

اون موقع اغلب اطرافيان به پدرم اعتراض ميکردن که تو داري کاري ميکني که اين بچه ( علي الخصوص در مورد من که پسر بزرگتر بودم ) بعدا نتونه روي پاي خودش بايسته . در حاليکه من از 17 سالگي که به دانشگاه رفتم ، مشغول کار شدم و دستم توي جيب خودم بود و حتي شهريه دانشگاهمو خودم دادم .

البته شک ندارم که هيچ پدر و مادري دوست ندارن فردا بچشون مايه خجالتشون بشه ، ولي بين خواستن و اراده کردن ، يه فاصله اي هست ، آدم بايد يه خورده به خودش سخت بگيره تا خدا هم کمک کنه و نتيجه حاصل بشه . خدا کمکمون کنه تا بتونيم بچه هايي تربيت کنيم که بعدا نه تنها از داشتنشون پشيمون نشيم ، بلکه به داشتنشون بباليم .

انشاء الله

ريزه - ريزه در مورد نيکا

mynika — Fri, 04 Jul 2008 19:56:37 GMT

جالبه که نیکا اصلا دوست نداره کسی گریه کردنشو ببینه

چند روز پیش داشته گریه میکرده ، خانومي که در منزل بابائي نيکا کار ميکنه ، ميره ازش ميپرسه چرا گريه ميکني ؟

نيکا در حاليکه چشماشو ميماليده ، بهش ميگه : گريه نميکنم ، دارم چشمامو ميمالم !

چند وقت پيش رفته بوديم باغ عمو مجيد ( عموي مامان نيکا ) . نيکا و آستي داشتن روي تاب بازي ميکردن . آستي ( دوست نيکا ) داشت براي نيکا تعريف ميکرد که مامان من برام لاک ميزنه ، تو چرا لاک نزدي ؟

نيکا در حالي که آهي از ته دل کشيد ، گفت : من لاک ندالم ( ندارم ) .

چند روزيه که اونقدر براي نيکا کتابهاي "مي مي ني" خونديم ، ديگه همشونو حفظ شده .

وقتي داره بازي ميکنه ، ميبينيم داره براي خودش اشعار "مي مي ني" ميخونه.

اونقدر به زيرزمين خونه بابائيش علاقه داره که تا بابائيشو ميبينه ، دستاشو بطرفش بلند ميکنه و ميگه :

بابائي ، ياعلي ، زير زمين !

خوب بابائيش هم که نميتونه مقاومت کنه ، ميبرتش زير زمين تا نيکا با انواع نخود ، لوبيا ، عدس و . . . بازي کنه .

امروز با نيکا رفتيم گردش ، خيلي خوش گذشت . منو از يه سربالايي شيبدار بالا ميبرد و بعد دوتائيمون با سرعت از شيب پايين ميومديم .

ماشاء الله اونقدر انرژي داره که من ( با زبون روزه ) ديگه بريدم . هرچي بهش ميگفتم بسه ، ميگفت بازم ، بازم .

اين عکسو در غار قوري قلعه گرفتيم. تعطيلات خرداد ماه ، با مامان نيکا و ماماني و دائي علي رفتيم اونجا. در اوج گرماي خردادماه ، داخل غار خنک ( و تقريبا سرد ) بود .

غار قوري قلعه در مسير جاده پاوه و در يک منطقه تقريبا سرسبز قرار داره.

گردش با نيکا

mynika — Tue, 24 Jun 2008 13:37:18 GMT

مطمئنم که خدا هميشه نگرانيهاي منو از بين ميبره.

ديروز غروب وقتي مثل هميشه خسته و بي حوصله به خونه برگشتم ، در حال باز کردن درب پارکينگ بودم که ديدم نيکا ( که مشغول بازي در حياط بود ) بطرفم اومد و گفت : آرمين ! بغل !

منم بغلش کردم و گفتم : بابا اجازه بده ماشينو پارک کنم بعد ميام داخل حياط

ولي نيکا مخالفت کرد و بهم فهموند که ميخواد بره بيرون.

خلاصه اينکه من و نيکا نزديک ۱ ساعت دونفري باهم به گردش رفتيم. هرچند هوا تاريک بود ولي اونقدر به من خوش گذشت که تصميم گرفتم اين برنامه رو ادامه بدم.

وقتي ميخواستيم برگرديم خونه ، از نيکا که داخل صندليش نشسته بود پرسيدم چيزي نميخواي؟

گفت : کتاب بخر!

بعد باهم رفتيم به يککتاب فروشي و در بين انبوهي از کتابهاي مزخرف مثلا مذهبي کودکان ( که شک ندارم موجب دين گريزي بچه ها ميشه ) بالاخره يک کتاب داستان ( به شعر) و يک پازل و ۲ کتاب مصور الفبا براش خريدم.

مدتها بود که ميخواستم براش پازل بخرم ولي نميشد ، همينطور مدتها بود که ميخواستم براش کتاب مصور الفبا بخرم که هردوتاشونو در اولين گردشمون پيدا کردم.

در راه برگشت اونقدر کتابهاشو محکم گرفته بود که وقتي خواستيم از ماشين پياده بشيم ولشون نکرد.

وقتي به خونه رسيديم ، برعکس هميشه ، اصلا احساس خستگي نميکردم .

تجربه خوبي بود ، خدارو مثل هميشه شکر ميکنم.

دلمشغولی های امروز من در مورد دخترم

mynika — Mon, 16 Jun 2008 16:35:18 GMT

وقتي بچه بودم ، پدرم ، بعد از کار ، تمام وقتشو براي من و برادر کوچکترم ميگذاشت . وقتي بهش اعتراض ميکردند که چرا کار دوم قبول نميکني ، هميشه ميگفت بچه ها بيشتر از پول ، به پدرشون احتياج دارن .

هميشه هم قاطعانه از اين موضع دفاع ميکرد .

البته وقتي بچه بودم ، هميشه پدرمو محکوم ميکردم ( مثل دهها مورد ديگري که وقتي بچه بودم پدرمو محکوم ميکردم و حالا دارم بهش احسنت ميگم و عميقا به تمام روشهاي تربيتي ايشون معتقدم ) .

خوب شايد چون هميشه با پدرم هم کلام بودم و هميشه سايه ايشونو روي سرم احساس ميکردم ، هيچ وقت به عمق حرفهاي پدرم پي نبرده بودم .

اين روزها ، مهمترين مشغله فکري من در مورد نيکا ، اينه که اغلب اوقات احساس ميکنم دارم ازش روز به روز دورتر و دورتر ميشم.

اونقدر مشغول کار هستم که وقتي دخترکم خوابه ، از خونه خارج ميشم و شب وقتي به خونه ميرسم ، نايي براي بازي کردن و هم صحبت شدن باهاش ندارم.

اونقدر رفاه نيکا برام مهمه که دارم خود نيکا رو از دست ميدم.

اونقدر به پول در آوردن براي فرداي نيکا فکر ميکنم ، که دارم امروز نيکا رو از دست ميدم.

بدجوري نگرانم .

البته شايد همونطور که خيلي ها عقايد پدرمو محکوم ميکردند ، حالا هم خيلي ها اين نگراني منو بيمورد بدونن ، شايد هم بعضي ها به نظرشون اصلا نگراني من مسخره باشه .

ولي در هر حال اين دلمشغولي ، به طرز عجيبي فکر و ذهن منو گرفتار کرده .

بابا زياد نخور !

mynika — Tue, 03 Jun 2008 20:47:18 GMT

امروز ميخواستم به نيکا ، شکلات بدم ، همزمان خودم هم داشتم از شکلاتش ميخوردم ، يه دفعه ديدم از ترس اينکه نکنه همه شکلاتشو بخورم ، با عجله گفت : بابا زياد نخور!

چند وقت پيش ، مامانش برده بودش پارک و ديده بود خيلي از تاب و سرسره خوشش مياد . از طرفي خيلي خوشم نميومد که بره پارک. براي همين براش تاب و سرسره ( يا بقول خودش سسره ) خريديم.

حالا ديگه تقريبا خونه بابائي نيکا ، تبديل به يک مهدکودک مجهز شده !

تاب ، سرسره ، کلبه اسباب بازي ، صندلي بادي خرسي ، صندلي بادي باربي ،سه چرخه ، سبد عروسکها و . . .

حالا چند روزيه که باهاش مشکل داريم ، هرچي بهش ميگيم از نردبون سرسره برو بالا ، قبول نميکنه و برعکس ميره بالا !

بابايي نيکا چند روزيه مريضه ، نيکا وقتي ميبينه بابائي ميخواد قرص بخوره ، همش ميره دور و ورش ، بهش آب ميده ، قرص ميده ، نازش ميکنه ، خلاصه هواشو داره .

ماماني نيکا ، از ترس اينکه مبادا نبکا هم سرما بخوره ، همش ميخواد نيکا رو از بابايي دور کنه ، ولي نيکا عصباني ميشه و ميگه نشستم ! نشستم !

بعضي وقتا که مثلا ميبينه من از دستش عصبانيم ، مياد جلو و ميگه : آرمين ، چشم .

اون موقع واقعا در اوج عصبانيت دلم ميخواد بخورمش .

چند روزيه ياد گرفته اسم و فاميليشو بگه .

ميگم اسم شما چيه ؟

ميگه : نيکا

ميگم : نيکاي چي ؟

ميگه : نيکا خوشفتي !

امشب تولد دائيش بود . کادوي تولد داييشو داديم ببره بهش بده ، رفت جلو و داييشو ناز کرد و کادوشو بهش داد و گفت : دايي ، مبارک .

مامانش وقتي ميخواد از آژانس تاکسي بگيره ، تلفني ميگه فلان راننده رو برامون بفرستين ( مثلا به مسول آژانس ميگه اگه ميشه آقاي احمديو بفرستين ).

نيکا وقتي ماشين مياد و سوار تاکسي ميشن ، به راننده ميگه : احمدي سلام !

حالا هرچي بهش ميگن بگو آقاي احمدي ، مگه قبول ميکنه ؟

موقع خداحافظي هم ، ميگه : احمدي باي !

وقتي ميبريمش بيرون که مثلا بگردونيمش ، تا ماشين راه ميفته ، خوابش ميبره .

اين عکس معصومانه مربوط به چند ساعت پيشه .

لاک بزنم ؟!

mynika — Mon, 26 May 2008 15:37:18 GMT

وقتي وارد خونه ميشم ، نيکا پشت در منتظرمه ، تا منو ميبينه ميپره بيرون و ميگه : پخخخخخخخ !

بعد ميگه : ترسيدي ؟

و من بايد بگم : آره خيلي ترسيدم !

امروز وقتي رفتم خونه ، ديدم ايستاده و يک شيشه لاک هم دستشه

گفت : آرمين !

گفتم : بله بابا !

گفت : لاک صورتي بزنم ؟!

گفتم : نه بابا شما هنوز کوچيکي

يه شيشه ديگه توي اون دستش بود ، اونو آورد جلو و گفت : پس زرد ميزنم !!

خدايا !

mynika — Sat, 24 May 2008 16:53:18 GMT

از دختر مهربونم شرمنده ام که اين چند وقته بدليل انبوه مشغله هايي که براي خودم درست کرده ام ، نتونستم وبلاگشو بروز کنم.

مامانجون نيکا ( مادر بزرگ من ) چند وقت پيش فوت شد و بدليل بعد مسافت ، من براي شرکت در مراسم ترحيم ، وقت زيادي گذاشتم که نهايتا منجر به اين شد که تمام برنامه هامون بهم ريخت.

نيکا در هتل جمشيد کرمانشاه ، در حال سخنراني کردن !

نيکا در حياط منزل باباييش ، در حال آب دادن باغچه !

نيکا در رستوران سنتي هتل جمشيد ، با دوستش ساره

چند روز قبل از فوت مادر بزرگم ( که نيکا بهش ميگفت مامانجين ) ، داشتيم در مورد مادربزرگم با مامان نيکا صحبت ميکرديم ، نيکا يه دفعه پريد وسط حرفامون و گفت :

مامانجين ناراحته !

با کمال تعجب گفتيم : چرا ؟

گفت : آخه مريضه !

بعد از فوتش ، يه روز گفت : مامانجين کجاس؟

گفتيم : رفته مهموني

آهي کشيد و گفت : خدايا !!

نيکا در نوروز 87

mynika — Sun, 13 Apr 2008 14:51:18 GMT

اين کلاه نمدي که ميبينيد ، اسمش نيکاست

خونه بابايي ، در حال فکر کردن

خونه خودمون ( بهش گفتم ژست بگير!)

هر چند نيکا خيلي سحر خيزه ، ولي اصلا خوشش نمياد به زور بيدارش کنيم

حتي اگه قرار باشه بشينه پاي سفره هفت سين

فروردين ۸۷

نمک آبرود

اينم در کنار هليکوپترش!

در حال دعا کردن

بعد از کلي شيطنت!

پیاده روی با نیکا

mynika — Fri, 29 Feb 2008 20:18:18 GMT

يادمه وقتي بچه بودم ، پدرم بيشترين اوقاتشو با من و برادر کوچيکم ميگذروند .

با وجود اينکه در نوع خودش تقريبا فرد مورد نيازي بود ، ولي هيچوقت کار دوم قبول نميکرد و استدلالش هم اين بود که پدر بايد براي بچه هاش وقت بذاره.

البته شرايط اقتصادي اون موقع با حالا تفاوتش از زمين تا زير زمينه ، ولي الان هم اگه پدري بخواد ( بقول پدرم ) ميتونه يه خورده توقعاتشو از زندگي کم کنه و در عوض بيشر براي فرزندش وقت بذاره.

روز پنجشنبه که اربعين بود ، من و نيکا و مامانش رفتيم پياده روي . اين اولين پياده روي من و نيکا در فضاي باز بود.

در طول مسيرمون ، نيکا رفت پشت پنجره يه شيريني فروشي ، و اونقدر از پنجره اونجا به داخل نگاه کرد تا يکي از کارگرهاي اونجا براش يه دونه نون شيرمال آورد !

وقتي من از در ميام ، نيکا مبايلمو مياره و ميگه : بابا! آنه!

يعني برام آهنگ بذار.

بعد از اينکه براش آهنگ ميذارم ، دستاشو بسمت بالا بلند ميکنه و ميگه : ياعلي!

يعني يالله ، منو بغل کن!

مگه ميشه به حرفش گوش نکرد؟

البته بعضی وقتا هم که من از فرط خستگی نمیتونم روی پاهام بایستم ، خودش تنهايي ميرقصه.

هميشه مامانش زحمت ميکشه و موهاشو کوتاه ميکنه . الان چند وقتيه که به خواهش من ، قرار شده تا عيد موهاشو کوتاه نکنيم ، تقريبا بلند شده . وقتي موهاشو از پشت سرش ميبنديم ، من و مامانش براش غش ميکنيم.

دندونهاي نيش نيکا ، از اينروزا ( انشاء الله ) در مياد . هربار که ميخواد دندون جديد در بياره ، حالت سماخوردگي خفيفي پيدا ميکنه و ما ميفهميم که دخترمون ميخواد دندون در بياره.

وروجک واقعی!

mynika — Thu, 14 Feb 2008 19:10:29 GMT

امان از دست اين وروجک !

وقتي ميبينه من و مامانش داريم در مورد يه موضوع مهمي پچ-پچ ميکنيم ، حتي اگه مشغول کار مهمي باشه ، با سرعت مياد و بين من و مامانش ميشينه و با شيطنت خاصي به حرفامون گوش ميده !

تازه اين آخرش نيست که ، بعضي وقتا حتي ادامونو هم در مياره!

واقعا وروجکه !

ديشب سر نماز ، اومد روبروي من ايستاد و دستاشو بعلامت قنوت بالا آورد و زير لب اداي نماز خوندن در آورد ، بعد هم به سجده رفت.

بعضي وقتا هم موقعي که من سر نماز به سجده ميرم ، از پشت من بالا ميره و ميگه "کول" يعني منو بذار روي کولت.

به تخم مرغ ميگه : توتو

خاله : حاله

خانوم : حانوم

بشين : بيشين

سلام : دلام

بابايي : بايي

خداحافظ : باي

سلام : هاي

چشم : چيش

پيشاني: پيشي

خرس: خيسي

مرسي : مسي

انشاءالله: ايشي

نارنگي : نانگي

موز : موس

کيک : کک

قرآن : قان

قرص : قق

اميرعلي: اميلي

پا: باپ

ساعت : ات

شکلات : هوکو

چيپس : گيت

آلبوم : آبلي

ماشين : ماهين

آينه : آنه

سبز: هبس

سيب : بيس

مرغ : گد- گد

کاپشن : کاشي

حمام : حم

مسواک : دن

آهنگ : آنه

حياط: حيا

مو : مي

پلو : پلي

ريش تراش: ريش

بالا : بالي

موش : ميش

گوش: گيش

گردن بند : گدن

عمو : عم

پليس: پوليس

شلخته : هخته

يک : هک

فکر نکنيد کم مياره ها ! به قسطنتنيه ميگه : قوتو !!

و وقتي ميخواد به کسي بفهمونه که بيا منو بغل کن ، دستاشو بلند ميکنه و ميگه : ياعلي!

البته کم پيش مياد آروم و مظلوم بشه ولي وقتي آرومه ، من يکي که دلم براش ميسوزه.

وقتي صداي در پارکينگو ميشنوه ، حتي اگه در اوج بازي کرن باشه ، مياد پشت در حياط تا من درو بازکنم.

هفته پيش براش يه خونه خريديم و جارو برقي و . . . خلاصه داريم جهيزيشو کامل ميکنيم!